Contrasten

155

denk, dat het im groszen Ganzen niet zooveel zal verschillen van uw werk in het eigen huis."

Hij belde den portier en verzocht hem Fraulein Röstel haar kamer te wijzen.

Toen ze met dezen in de lift stapte, zei hij lachend:

„Storm in aantocht daar beneden! U had dertig jaar ouder moeten zijn!"

Ze negeerde zijn woorden, vroeg vriendelijk of Miss Graham al op haar kamer was.

„Ik heb haar een half uur geleden naar haar kamer gebracht."

Toen ze op de zesde étage aangeland waren, de liftier de lift deed stoppen, en ze uitstapten, zei de portier, terwijl hij haar met iets als medelijden aankeek:

„U moet het niet onderschatten, uw functie hier. Ik heb zelf kinderen en ik ben dol op ze, maar ik zou ze liever uit schoonmaken laten gaan, dan ze onder commando van Madame te weten. Meneer is het beste mensch dat er op God's aardbodem rond loopt, maar die duivelin heeft hem er finaal onder! U moet niet denken, dat ik kwaadspreek, maar ik ben begaan met u en, 't is zooals ik zeg, ik heb zelf kinderen. Nou, hier staat u voor uw kamer. Het beste er mee, Fraulein Röstel en als ik u met iets van dienst kan zijn, dan heeft u maar te kikken."

Ze knikte hem vriendelijk toe, want ze voelde, dat er uit zijn woorden een waarachtig medevoelen sprak en zijn eerlijk, open gelaat zei haar, dat ze een steun aan hem zou hebben.