Contrasten

144

„Zoolang ik geen werkkring heb, zal ik het gaarne accepteeren," had hij gezegd, want in hem was de stellige hoop, een plaats te zullen vinden.

Het echtpaar van der Meerlen was naar Holland teruggegaan, mevrouw, veerkrachtig en gezond en beiden met een gevoel van groote dankbaarheid voor Norine, die, al had ze het ook nog zoo druk, steeds tijd had weten te vinden om mevrouw met kleine zorgjes te omringen en flinker te maken.

Norine had moeten beloven veel bij hun te komen en ze te beschouwen als heel naaste familieleden.

Achtereenvolgens waren toen alle gasten vertrokken, uitgezonderd Sally, die weigerde vooruit naar Holland te gaan en Norine en haar vader wilde bijstaan in het voor hun zoo moeilijk werk.

Toen pas had Norine kunnen zien hoeveel goeds er in de oogenschijnlijk zoo oppervlakkige en luchthartige Sally verborgen lag.

Want stond ze steeds klaar om hen met alles te helpen, zoodra er een gelegenheid was, waarop Norine en haar vader rustig te zamen konden zijn, was Sally nergens te vinden, om plotseling weer op te duiken als Norine werk voor haar had.

En toen een week vóór Norine's vertrek Elsie en Grety met hun gezin kwamen, om voor het laatst allemaal bijeen te zijn in het ouderlijk huis, had Sally plotseling zin om te wintersporten in Beatenberg en vertrok ze voor een week daarheen.