’t Was allemaal als in een droom voorbij gegaan.
Eerst was er het weggaan van Margret geweest, dat zonder eenige ontroering had plaats gehad, maar waarbij Sally een plichtmatige correctheid aan den dag had gelegd, die zich zelfs had uitgestrekt tot een ,,reuzenstruik" en een vracht bonbons om de reis naar Holland mee te bekorten.
En toen kwamen voor Norine en haar vader weken, die van een overgroote smartelijkheid waren.
Want er moest inventaris gemaakt worden van al wat tot het hotel behoorde en door den nieuwen eigenaar met den koop van het hotel zou overgenomen worden.
En ieder stuk, dat al die jaren in het huis gestaan had, en nu opgeteekend werd, gaf hen een vlijmenden steek door het hart.
Al wat in hun eigen huiskamer stond, zou opgezonden worden naar Elsie en Grety, zoodat vader altijd omringd zou zijn door de meubelen waartus-schen hij en z'n onvergetelijke vrouw zoo gelukkig waren geweest.
Norine was als gouvernante aangenomen in het hotel in Amsterdam op een salaris, dat hare verwachtingen ver te boven was gegaan.
Ze had daardoor het heerlijk vooruitzicht, haar vader een geregelde maandelijksche toelage te kunnen zenden.