Contrasten

142

Maar in haar hoofd was geen enkele gedachte, die niet haarzelf gold.

Ze berekende hoe lang ze van al wat ze verdiend had, plus de vorstelijke eindgift, zou kunnen rond komen.

,,Ik zal denk ik ergens een zit-slaapkamer huren, want nu, na alle weelde, weer op de kleine slaapkamer met ons drieën, is me niet mogelijk.

Ik heb kennissen genoeg waar ik kan dineeren, zoodat ik alleen maar voor m'n ontbijt en lunch heb te zorgen en dat doe ik dan zoo matig mogelijk. En heb ik geen invitatie voor het diner, dan neem ik ergens een warme plat, of ik eet voor een dag eens geen warm eten. Alles beter, dan thuis in die kip-petjeswoning te zijn en al het gelamenteer aan te hooren van moeder en de zussen. Als het geld van den petroleum-Protz op is kan ik wel weer verder zien. Ik heb met Sally's getuigschrift, dat ik zeker zal accepteeren, een goede kans om als dame de compagnie met de een of andere oude zeur op reis te gaan. — In ieder geval heeft Amerika me zelfstandiger gemaakt en ben ik een beetje bereisd geworden."

En in die geruststellende zekerheid sliep ook zij in.