Contrasten

141

moeidheid en slaap in de auto tolde, dan was ik er zeker van, dat Jackie de man was waar ik gelukkig mee zou kunnen worden. Den volgenden dag, als ik de zaak nuchter bekeek, was er weer geen klap van die zekerheid over. En nu ik hem in al die maanden niet gezien heb, moet ik toch af en toe aan z'n leuken snuit denken en eerlijk bekennen, dat niet één van de jonge mannen, die ik in de verschillende landen ontmoette, haalt bij Jack. — Maar ik weet zeker, dat ik weer zou weifelen als hij me vroeg. Tenslotte ben ik pas twintig en kan ik nog wat genieten van m'n vrijheid. — Ik heb er nog nooit met Norinchen over gesproken, terwijl ze toch overigens alles van me weet. Gek is dat! Vanavond deed dat eene Engelsche jog me even aan Jackie denken. Ook zoo groot en zoo sterk en zoo blond. — Ik heb onder het dansen m'n oogen dicht gedaan en gedacht, dat het Old Jack was. Stapelio gewoon! — Maar z'n evening-dress was op geen stukken na zoo ,,smart" als die van Jack. — Dad schrijft nooit over hem, mischien komt ie niet meer thuis, hij zal een nieuwe ,,darling" opgesnord hebben! Jakkes, wat ben ik aan het zeurpieten! Ladt ie een ander hebben. Rustig laten doorzwemmen. — Ik zal 'm eens 'n kaart sturen. Wat zal Holland me brengen? Als 't tegenvalt, of als Fred Norinchen niet trouw blijft, tjoepen we met z'n beidjes naar Amerika. Sally, ga slapen, kind! Ik heb warempel pijn in m'n bol van het piekeren."

En in de andere slaapkamer lag Margret wakker, want ook zij kon den slaap niet vatten.