Contrasten

140

stukken beter, nu ik tenminste enkele uren van den dag wat uitvoer. Maar ’t is nog lang niet genoeg! Ik wou, dat m'n dagen zoo gevuld waren als die van Norine. Wat is het deartje gelukkig met de romans van Fred! Ik hoop zóó, dat hij haar trouw zal blijven. O, wat een driedubbele zaligheid, dat de zuur opkrast! En dan misschien over een paar weken met Norinchen naar Holland!

Poor Mr. Röstel; Als ik daddy eens vroeg hem zooveel geld te geven, dat hij hier een andere zaak kan beginnen. Maar dan zou 't Holland-plan in duigen vallen, en dat zou weer jammer zijn voor Norine en Fred. Zouden ze gelukkig worden die twee? Heavens, wat een waagstuk eigenlijk. Hoe kan Norine nu zoo absoluut zeker zijn van haar gevoel voor Fred? Heb ik niet eenige keeren gedacht, dat het ’t echte was? Maar ik was wel wijzer. Good gracious, dan had ik nu al twee jaar getrouwd kunnen zijn met Jack MacLean, Akelige tijd geweest, dat gedobber tusschen dat, wat ik dacht, dat echte liefde was en m'n angst me zoo jong al te binden. — Dad liet me wel merken dat hij niemand liever tot schoonzoon wou hebben, maar hij heeft me Gode zij dank toch netjes vrij gelaten. — 't Waren ellendige maanden. Als ik dacht met mezelf afgerekend te hebben en nu wel heel zeker te weten dat Jack eigenlijk heel weinig in m'n leven beteekende, dan kwam er toevallig net een groot feest, waar ik hem weer ontmoette, we samen dansten en meer cocktails dronken, dan goed voor ons was en als ik suf van ver