123
je vader heeft de macht in handen en heelemaal ongelijk heeft hij niet."
„Och, schei uit! jij met je tamheid! Ik denk er niet over om me er bij neer te leggen. Hij zal weten wat hij gedaan heeft."
„Fred, bederf den boel nu niet. Luister nu eens, dear, er is toch kans, dat ik in Amsterdam kom, dan kunnen we elkaar vaak ontmoeten en als we dan allebei hard werken en je vader ziet, dat het ons absoluut ernst is, dan zul je zien, dat hij gauw genoeg zwicht. Vergeet één ding niet, je moeder en Mieke zijn er blij mee."
Het lukte Norine Fred tot rede te brengen en hoewel Sally, toen ze het hoorde als een furie te keer ging en alle mogelijke pogingen deed hen te overreden de verloving publiek te maken zonder vader's toestemming, wist Norine het toch gedaan te krijgen Fred een brief naar z'n ouders te laten schrijven, waarin hij het besluit aanvaardde.
„Met alle konsekwenties daaraan verbonden," lachte hij en hij vond dat hij als was werd in Norine's kleine handen.
„Wee je gebeente, Madchen, als je een pantoffelheld van me maakt," dreigde hij.
Het was een onvergetelijke tijd voor Norine, de dagen, die Fred nog in Interlaken was en ze waren elkaar heel na gekomen, zoodat ze toen ze afscheid van elkaar namen, beiden het gevoel hadden, dat er een band voor het leven was gelegd.
„Auf wiedersehen in Amsterdam," had Paul ge