120
,,Ik ook!" Sally sprong van haar kantoorkruk en holde achter Norine aan.
„Vielmals, vielmals, Dank für die herrlichen Blu-men!" Met uitgestoken hand ging Norine naar Margret toe.
De uitwerking was grandioos, vond Sally.
Of ze door een adder gebeten werd, zoo deinsde Margret terug toen ze de uitgestoken hand zag.
Norine keek van den een naar den ander.
En Sally, vriendelijk lachend zei:
„Jullie bloemen zijn net gekomen. Prachtig
M I M
zijn ze!
Paul, direct begrijpend, beau mine a mauvais jeu makend, lispelde:
,,Ach so, na ja, eine kleine Ueberrasschung," en liet zich door Norine de hand schudden.
Maar Margret, nu ook den mop door hebbend, zei vinnig:
„’t Kan zijn, dat u bloemen gestuurd hebt, Herr Linga, i k heb dit niet gedaan en ik wensch ook nergens voor bedankt te worden."
Fred, niets begrijpend van de situatie en het land hebbend over Margret’s houding, vroeg tamelijk kort:
„Hoe zit dat eigenlijk met die bloemen?”
Waarop een ijzig stilzwijgen volgde.
Sally begon spijt te krijgen van haar grap, nu ze zag, hoe ’n verwarring ze gesticht had.
De gedachten vlogen als electrische vonken door haar overmoedig hoofd. Ze moest er iets op vinden,