Weet je wat ik Frederik op zijn verjaardag geef?” vroeg Lous en ze zette haar beenen, met een beslist gebaar, tegen het haardhekje aan.
Een dozijn dassen,” ried Bea onverschillig.
HörH-tofULEffHH
door
Cissy van Marxveldt.
„Hoe kom je daar zoo bij?”
„Nu, daar zou je hem een weldaad mee doen. De exemplaren, die Frederik draagt, zijn net gekleurde touwtjes/’
Lous ging rechtop zitten. Ze keek wat vijandig naar Bea. „Ik vind de dassen die hij draagt keurig. Wat heb je er op tegen? Eenvoudiger en netter dan een zwart dasje met blauwe of gele strepen kun je toch niet verlangen dunkt me.”
„Precies,” zei Bea, terwijl ze gaapte. „Ik zou wel willen, dat Frederik wereldscher kleuren om zijn boord strikte.”
„Wat kan ’t je schelen?” wou Lous vinnig weten.
Bea verlegde haar hoofd tegen de stoelleuning,
„Och neen, 't kan me ook niets schelen. Voor mijn part draagt Frederik een Schillerkraag of alleen maar een sjaal om zijn nek.”
10 145