Het geitenweitje

i66

het zeeppoedermeisje heten. Reclame en recommandaasje is maar alles in de wereld!”

„Zeg, kinderen!” riep Mar plotseling uit. „Wisten jullie, dat ons aller lieveling buiten zijn veelomvattend werk op het geitenweitje en zijn niet malse prestaties als acteur ook nog schrijver is?”

„Neen!” schalde het uit vele monden.

„Wist jij het, Gerritsen?” vroeg Ans.

„Al lang! Maar ik vond het beter er jullie niets van te vertellen. Hij schrijft onder pseudoniem, waarom zou ik het geheim dan verklappen ?”

„Heeft hij het jou verteld?” vroeg Jes.

„De nieuwsgierigheid, mevrouw, van al deze geitjes, gaat elke beschrijving te boven. Kunt u zich voorstellen wat we te stellen hebben met al die kinderen? Mijn vriend de Greef is van een grote lankmoedigheid, dat kan ik u wèl verzekeren.”

„Hoe vin-je ’m?” kreet Mar. „Nou heeft-ie geen zin ons te vertellen hoe de vork aan de steel zit en praat 'er over heen. Maar, ik weet er alles van. Dirks heeft op een drukkerij waar hij wel eens komt gehoord, dat hij een blad redigeert, dat over toneel schrijft en... luister goed, kinderen, hij heeft ook nog een brochure geschreven over make-up en zo. Wat zeg je van hem?”

„Ik ben sprakeloos,” zei Lotte.

„Wat is die man veelzijdig ontwikkeld,” zuchtte Leni. „Moet je die Gerritje zien glunderen!” plaagde Miep. „Net een trotse vader!”

„’t Doet me pleizier, dat jullie eindelijk je geachte patroon naar waarde leert schatten. Ik heb het jullie altijd gezegd, dat hij...”

„Dat hij een fidele kerel is, maar dat hij zo veelzijdig ontwikkeld is, daar heb je niets van verteld?” verweet Mar hem.

„Omdat hij me had laten beloven, er met niemand over te spreken,” verdedigde Gerritsen zich.

„Een man een man een woord een woord!” vond Clem. „Ik vind het te waarderen, dat hij het geheim van jullie lieveling respecteerde.”