Het geitenweitje

i5i

beetje kalmer op. De Redactie heeft nu eenmaal altijd haast, dat moeten jullie niet zo nauw nemen. Komt er heus op een paar minuten niet aan. Ze denken ook: als we niet klagen, dan slapen ze daar in!”

„Daar is hier nogal gelegenheid voor!” spotte Marie „Ze gunnen je niet eens tijd om op een behoorlijke wijze je boterham te nuttigen.”

„Juffrouw de Boer, u spreekt als een boek,” zei Gerritsen met een olijk knipoogje in de richting van de anderen.

„Mag ik binnen komen?” riep na een klop op de deur een vrolijke stem.

„Miep!” Ze riepen het allen verrast.

„Schuif aan, kind! Wat zie je er goed uit! Gezellig, dat je eens komt oplopen!”

Alles sprak dooreen en in hun blijdschap vergaten ze de nieuwelingen voor te stellen, waarop Marie statig oprees en zichzelf voorstelde.

„Miep, m’n kind, wat voer je uit?” vroeg Gerritsen.

„Dat kom ik jullie nu juist eens vertellen,” zei Miep terwijl ze zich genoegelijk in hun midden neerzette. „Zeg eerst eens of jullie iets van Stans weten? Daar denk ik zo vaak aan.”

„Ze gaat stukken vooruit,” wist Jes te vertellen. „Over een paar weken mag ze voor het eerst een weekje naar huis. Ze zijn allemaal erg benieuwd hoe die proef uit zal vallen.”

„’t Is best mogelijk, dat ze als herboren terug komt,” zei Gerritsen. „Als die dingen bijtijds flink aangepakt worden is er een grote kans, dat ze tot algeheel herstel leiden.”

„Vertel nou eens van je evoluties op huishoudelijk gebied, Miep?” vroeg Mar.

„O, dat gaat best,” vertelde Miep. „Dat kippenhuishou-dentje van ons is in een wip klaar. Vader is zo’n gemakkelijke man, hij maakt nooit rommel en de boel is eigenlijk altijd aan kant. De eerste weken was er nogal wat te beredderen, maar al gauw zag ik in, dat ik veel te veel vrije tijd had en maar moest proberen er voor de middag-uren