Het geitenweitje

De Cherubijn — zoals de meisjes Leni Dannert waren blijven noemen — kwam met een stralend gezicht de tik-kamer binnen.

Er waren enige maanden verlopen sinds haar komst op het geitenweitje en ze voelde er zich meer thuis dan in het begin.

„Moeder heeft kaarten voor een mode-show en ze kan

„Moeder heeft kaarten voor een mode-show ...”

er zelf niet heen,” vertelde Leni, terwijl ze triomfantelijk met twee kaarten zwaaide. „Ik ben wel eens meer naar zoiets voor haar geweest en dan noteer ik alles wat ik zie en Moeder maakt er een jeu-ïg artikel van. Ik kan er één mee nemen. Hoe doen we dat nu?”

„Loten,” stelde Mar voor. „Op wat voor dag valt het?” „Zaterdag-middag om drie uur.”