Tegen de dwang (verhalen)

nen omhelzen, toen die tegen Johan zei, dat zijn vrouw er ook echt-zenuwachtig uitzag, dat alle vrouwtjes zo een uitstapje op haar tijd nodig hadden en dat hij, de kap'tein, al menig prikkelbaar bleekneusje met blozende kaken en een excellent humeur had teruggebracht!

Johan bleef maar glimlachend knikken, zodat Gerda op het punt stond, nog ééns, en voor de allerlaatste maal een driftbui te krijgen. Hé, die man van haar, die kon nou nóóit eris toegeven, dat hij ongelijk had! 't Was duidelijk te merken aan zijn hatelijke glimlach, dat hij nóg niet geloofde in het noodzakelijke van haar vertrek. Eigenlijk verdiende hij, dat 't niét hielp!

De kap'tein had de Javaanse hofmeester geroepen en die geleidde Gerda met baboe en kind naar de hut beneden, om zich wat op te frissen en alles gereed te leggen voor de nacht. Dan was dat afgelopen en kon ze tot slapen-gaan aan dek blijven. Ze had de ruimste en luchtigste hut gekregen, omdat er behalve haar maar twee passagiers waren, Engelse planters, had de kap'tein verteld, die een uitstapje hadden gemaakt naar de Hollandse kolonie en nu terugkeerden naar hun woonplaats. Die konden het wel met wat minder ruimte stellen, een dame-met-kind ging altijd voor.

Maar in die ruimste en luchtigste hut was het toch nog behoorlijk warm. Terwijl ze voor de kleine toiletspiegel haar kapsel wat opfleurde met een pijnlijk gezicht, omdat ze zo'n hoofdpijn had en de baboe achter haar onder veel protest Kardoesje uit haar slendang pelde en in de benedenste kooi lei, keek Gerda uit de patrijspoort over de gladde, vlakke zee, waar de zon smoorwarm in neerbrandde. Ze zag juist tegen de buik van een bruine Chinese jonk en 't óp-en-neer klimmen van de gestaarte bemanning tussen een prauwtje beneden en het dek omhoog, die ze geen van beide kon zien, bespiedde ze half-bewust.

Terwijl ze nog doende was haar schoenen voor muilen te verwisselen, die lekker koel aanvoelden door de dunne kousen heen, was Kardoesje al in slaap geraakt en zachtjes ging ze nu naar boven, terwijl oude baboe zich te dutten legde op de grond.

't Dek was geruimd en dat gaf haar dadelijk een prettig gevoel. Al de rommel van pakken en manden was teruggeschoven naar het

87