Tegen de dwang (verhalen)

petite nu alles bij zich had en niets vergeten.

Want als er iemand was, die zich op inpakken en reizen verstond, dan was zij het toch wel! Hoeveel maal waren ze nu al verhuisd gedurende de twintig jaren, die ze in de tropen hadden gewoond.

'Eh bien, combien, Ettore?' Ze wist zelf zeer wel het aantal hunner tropische verhuizingen, maar ze vond, dat het meer effect sorteerde, wanneer na een kleine wachtpoze haar hardhorige echtvriend op zijn goedig-schuchtere wijze z'n'zestien keer of zeventien... je crois bien' had gestameld.

Dit geschiedde nu ook naar behoren en hierop keek madame met een tweede 'Eh bien' haar buurvrouw triomfantelijk aan. Maar Gerda, een beetje korzelig, omdat ze het allang wist van de verhuizingen, van alle wederwaardigheden, van Francois en Antoinette, het zwarte Klingalese echtpaar, dat zo trouw, en van de boze Chinees Ho-Wei, die zo ièét ontrouw was geweest, van alle voordeeltjes en slimmigheidjes bij alle zestien venduties, die 't bovendien verveelde zo bemoederd te worden-hoewel ze 't gewoonlijk wel prettig vond-en vreselijk veel meer opzag tegen de reis dan ze iemand vertellen dorst, Gerda antwoordde kortaf dat ze alles had, en dat niets was vergeten.

Het schrikte madame geenszins af en ze zette zich tot nader ondervragen.

Had ze de sago voor Kardoesje? Haar badje? De pisangs radjah-sereh, de enige, die Kardoesje eten wou ? Had ze een spiritustoestel ? Want ze moest eraan denken, de bediening was maar zó-zó daar in dat hoge hotel, waar ze heen zou gaan, voor een maand, voor een hele maand om te herstellen van haar 'zenuwachtigheid'.

Gerda was zenuwachtig. En ze hield het vol tegen iedereen dat ze het was en dat ze rust behoefde. En Johan, haar man, zij was ervan overtuigd, werkte haar daarom alléén tegen, omdat hij een egoïst was, een huistiran die niet scheen te kunnen leven zonder z'n vrouw en zulks, wel te weten, geenszins uit liefde, maar om haar te treiteren en te tiranniseren; Johan gunde haar niet, wat alle andere mannen hun vrouwen van harte gunden: waren niet mevrouw Feyer en mevrouw Falkema en mevrouw Van den Helst en mevrouw Thomson achtereenvolgens zenuwachtig geweest, waren ze niet

76