Tegen de dwang (verhalen)

I

Terwijl Gerda en Johan nog zaten te ontbijten in de achtergalerij, waar de meubels rommelig door elkaar stonden en hier en daar op de matten koffers en pakken waren neergezet, kwamen dikke monsieur Torrini en dikke madame Torrini met z'n beidjes 't houten trapje op, om afscheid te nemen voor de allerlaatste maal. De vóórlaatste maal was weliswaar pas gisteravond geweest, maar 'la chère petite' buurvrouw, die nog maar drieëntwintig jaartjes in 't leven stond, zou nu voor een héle maand en héél alleen de grote wereld in!

'Que vous êtes pale,' slaakte madame, zodra ze boven was en ze schudde meewarig haar weids gekapt hoofd. Johan stond nu haastig op en wiste zich de mond met z'n servet, hij trok z'n schouders omhoog met een half-lachend, half-boos gezicht en vertelde, zich beurtelings tot monsieur en tot madame wendende, z'n stem heel beleefd, maar een ietsje ongeduldig, omdat hij dit allerlaatste afscheid eigenlijk overbodig vond, dat hij nog de hele avond-na hun vertrek-was bezig geweest, zijn vrouw haar fantastische plannen uit 't hoofd te praten. Hij trok, na uitgesproken te hebben, nog weer met de schouders, daarmee te kennen gevende, dat het hem niet was gelukt.

'La chère petite' bleef zonder omzien of reageren hardnekkig doende aan een valies, dat allang dicht zat, en terwijl Ettore Torrini nog bleef praten-maar nu gedempt en in het Engels-met Johan, wie hij vroeg, hoe laat de boot ging, wijdde madame haar aandacht aan de baby van anderhalfjaar, een heel klein meisje met een brutaal snoetje en zwart kroeshaar, dat zonder eerbied of schroom de vriendelijke bezoekster in haar hoog, zwart kapsel greep. Madame stoof ontsteld achteruit, en de oude baboe bestrafte het kind, dat ze nooit anders dan Kardoesje hoorde noemen met een 'terlaloe tóch, Kardoessié'.

Toen moest ook la chère petite zich wel omwenden en madame Torrini omvatte haar onmiddellijk in een moederlijke omhelzing. Daarna trok ze haar naast zich op de sofa en vroeg-zoals ze het ook bij haar voorlaatste bezoek van gisteravond had gedaan-of la chère

75