Tegen de dwang (verhalen)

niums, paarse heliotroop, blauwe cineraria, gele margriet, alle met hun verschillend groen daarom heen, zo zag Lea ze in alle tuinen midden in een grasperk of aan weerskanten van een serre staan en ze wist in de wereld nauwelijksiets dat tegelijk prachtiger en lieflijker was. De hele zomer door bleven die vazen en manden daar staan. Naar een perk begonia's kon de kleine Lea ook eindeloos turen en dan vooral van die kunstige mozaïekwerken uit gekleurde bladeren in allerlei tinten, die wel heel fijne koolbladeren leken. Soms had een knappe tuinman er een jaartal of letters in gevormd. En de fonteintjes, die draaiend, springend de fijn-glinsterende waterdroppeltjes op bloemen en bladeren uitsprenkelden, zodat het een satijnig neerruisen van een zacht, mals regentje leek,-dat waren allemaal dingen, waarvan Lea volop genoot, zolang het zomer was.

Viel er veel regen, dan kwamen daarna de kleuren der bloemen juist te heerlijker uit, hoe kon dan pas fel de pelargonium gloeien, hoe geurde de heliotroop in de avond van een buiige dag...

Was het warm, dan stonden overal de ramen open, de bomen ruisten-de prachtige bruine beuken in een opglooiende tuin, die achterin wel een bos scheen!-en de kleine Lea hoorde uit alle huizen piano's en violen. Dan liep ze voetje voor voetje, schuifelend, en bleef overal even staan luisteren; klank en geur versmolten ineen en losten zich op tot één nameloos genot, van weemoed door-mengd, van verlangen overdauwd-, zag de kleine Lea kinderen in de tuinen, dan keek ze nieuwsgierig naar hen op, als meende ze het geluk om zoveel heerlijk bezit op hun gezicht te kunnen lezen.

Het was in deze septembermaand, dat de kleine Lea de innigheid van het stadje verkoos boven de eenzaamheid van weiden en dau-wig, blauwig water ;-een behoefte in het volle, warme mensenleven te worden opgenomen, nieuw voor haar en waarvan ze zich in vleugjes van verbazing soms rekenschap gaf, hield haar van weg-zwerven en uitdolen terug,-ze was ook niet meer zo volkomen in onbewustheid rustig als vorige jaren, het leven der andere mensen gleed niet langer zo geheel onopgemerkt langs haar heen. Verlangens bevlogen haar soms, klemden haar om de borst,-naar genegenheid en tederheid en geluk.

65