Tegen de dwang (verhalen)

maand uithield, zou 't alleen zijn uit trots, en zonder dat 't haar een steek zou hebben geholpen, daar wou-die z'n pink wel onder verwedden.

En waarvoor moest het ook helpen? Die zenuwachtigheid, allemaal apekool immers. Ze maakten mekaar dol, die vrouwmensen. Ze wouen haar uitstapje naar de overkant gehad hebben, dat was alles. En als ze er dan waren, viel het ze natuurlijk tegen, dat wilden ze dan weer niet bekennen, en zo vloog de rest er ook in, stuk voor stuk. 't Zou 'm eens benieuwen of Gerda veertien dagen wegbleef. Haar eerste brief kon vanavond komen, als ze tenminste dadelijk had geschreven. O, ze zou niet klagen, ze zou zich wel groot houden, maar tussen de regels door zou hij opperbest te weten komen, hoe de vork precies in de steel zat. Hij zou ook wel eens willen weten, wat ze nog meer had vergeten behalve haar horloge, 't nieuwe, spiritustoestel, haar toiletspiegel en een onmisbaar meubel van Kardoesje... en6n, daar zou hij toch nooit achterkomen, 't Was om te lachen, maar wel kassian ook... die ziel, hij zag haar al in wanhoop en tranen, als ze stuk voor stuk haar schatten missen zou... Ze was in staat haar halve barang te hebben achtergelaten op de boot... nee, daar zou Völcker wel voor zorgen, dat had-ie hem nadrukkelijk beloofd... Maar in dat ^,Oriental'-hotel dan toch!

En al met al kostte die dwaze grap een handvol geld voor niemendal. Al hield ze het een maand uit, wat hij niet geloven kon, dan nog, dan zou ze pas zenuwachtig zijn. Dan kreeg je eerst recht het getob. Maar dan zou ze toch ook moeten erkennen, dat ze ongelijk had gehad, met haar koppige doorzetten, haar doorzetten enkel en alleen omdatiedereennaarPoeloe-Sirihging. Dat was immers de hele kwestie! Die wijven hadden haar mal gemaakt... 't Zou me een stelletje nutteloze prullen zijn, dat ze zou meebrengen uit die prachtige Engelse toko's vandaan, en alle kans had je dat ze haar eigen boeltje vergat daar boven op de berg. Dan kon je er naar fluiten. Ook best mogelijk dat ze d'r geld verloor! Net iets voor haar. Hij had wel gezien, hoe benauwd of ze keek, toen ze daar ineens aan 't hoofd stond van tweehonderd dollars! Ze kon nogal omgaan met geld. Als hij daar aan dacht, hoe ze, als een kind-aan-'t-handje, ja letterlijk aan 't handje, met hem mee was gekomen naar de Oost

113