Tegen de dwang (verhalen)

De kap'tein zelf zorgde voorGerda's bagage, liet de koffer en de krandjang vooraan slepen, er de andere boel opleggen. En daarna stonden ze even zwijgend en in afwachting, zagen de hoge aanlegsteiger naderen, dichterbij en dichter; de machine zweeg, even nog dreef de 'Guinea'-een breedgeschouderde reus temidden van het prauwenvolk-en lag dan stil.

Voordat Gerda, met een beklemd gevoel, van de goede kap'tein had afscheid genomen en haar bagage aan wal had, zag ze de beide Engelse jongens reeds ieder in een rikshaw stijgen en zonder omzien verdwijnen.

De kap'tein bleef nog aan boord, Gerda, Sarima met Kardoesje achter zich aan, volgde de 'runner' van het 'Oriental'-hotel, een smal, tenger Ceylonneesje in een kaki-pakje en met een rond zwart kalotje op z'n zwarte haren. Hij keek even lachend naar haar om en vroeg of ze een 'plankie' wou hebben. Ze stonden in een hele rij onder een afdak, die palankyns, aan alle kanten gesloten plompe bakwagens met druilerige, stoffige paardebeesten ervoor en Inlandse koetsiers ernaast. Gerda liep achter de runner aan ernaartoe, de slanke, lachende jongen pikte er een uit, waarvan de koetsier z'n vrind scheen te wezen, en opende met een ruk het klemme deurtje om Gerda te laten instappen. Baboe en Kardoesje die nu heel zoet was, liet ze voorgaan, zelf keek ze nog even om naar de stille blauwe rede, waar de 'Guinea' verlaten lag in de zon, beval de runner de zorg voor haar bagage aan en steeg in.

Door volle, zonnige straten, over een fraai vierkant plein, waar middenop een kerk stond tussen hoge palmen en een fontein met zandstenen leeuwen die een gedenkteken scheen te wezen, reden ze in snelle draf naar het 'Oriental-hotel.

Een héél ruime, heel koele eetzaal, aan alle kanten open op gangen en galerijen, waar de marmeren vloer pas was besproeid, waar witte poenka's zacht bewegend voortdurend een klein koel windje gaande hielden, waar op een breed en hoog buffet héél achterin veel bloemen en vruchten stonden en een kleine witte Chinees muisstil rondliep om op ieder gedekt tafeltje-'t leken er ontelbaar veel-een vaasje bloemen neer te zetten, daar zat Gerda even later te ontbijten. Ze begon zich nu waarlijk op haar gemak te voelen. Ze was bij de

ioi