Tegen de dwang (verhalen)

staken de kop omlaag in de plooien van wijde witte kaftan.

'Laten we weggaan,' zei Gerda, achteruittredend met een gevoel van weeë walging. De kap'tein lachte luid-op.

'Al te griezelig, mevrouwtje?'

Ze baanden zich een doortocht tussen de strak-kijkende toeschouwers door naar het voordek terug. Vóór de 'Guinea' uit, aan de einder, waar zich wat wolken samentrokken, daar had het kleurenspel van de zonsondergang reeds een aanvang genomen, 't Gladde water ving het rode en goudbrandende licht in brede vegen en stromen op. Overal rondom de 'Guinea' stonden nu, dichtebij en op afstand, de vulkaaneilanden opgerezen boven de zee uit-, onder 't gladde vlak schuilden de valse klippen, maar de stomer ging daar met stevige en vaste gang tussendoor-eenzame kampongs lagen er in de goudgloed van zonsondergang, op andere eilanden waren geen kampongs, daar lagen roerloos en doods de woeste bossen en lalang-brokken.

De Engelse jongens vermaakten zich nu met Kardoesje, die ze beurtelings op hun knieën lieten wippen en Engelse woorden nazeggen. Om de gebroken klanken van het kind schaterden ze dan luidop. Gerda keek er naar met een glimlach, maar in haar borst voelde ze voortdurend de zware beklemming om haar heengaan van huis, naar een vreemd land, dat toch wel heel ver was, zo uren en uren stomen over de zee. Ze kon geen verheugenis meer voelen om de plezierreis die ze maken ging, ze dacht aan huis en tuin, waar nu de zon onderging en aan Johan, die er alleen zou zitten met de thee. Alles zo vér... zo heel ver nog achter die verre, al donkerende einder.

De zon was onder, het lichte zeevlak verschoot van kleur, de warme glanzen kilden en bleekten op, de einder grauwde weg in 't komende avondduister. Donkere ruige klompen werden de eilanden, die hoog opstonden rond de 'Guinea'.

Hoog in de mast, tegen de lucht, die daar nog licht was, straalde de elektrische lamp; een platte gloeischijf stak in 't zonnedak als een grote week-witte maan...

Nu werd Kardoesje beneden in de hut te slapen gelegd; door de open patrijspoort kwam van stille zee uit de avondkoelte, die er de

98