Avontuurtjes

tent wordt toch al zoo rood als ze hooger moet zingen dan ze halen kan. Misschien weet ze de volgende keer het tweede couplet.... en ze eindigen allemaal hetzelfde, en dat heet ״refrein".... en dat begint bij „En dat waarom?" En die vraag wordt op een gewonen toon gezegd.... en ook „Neen, mis" en dan even wachten en dan zingt de heele zaal mee! De heele zaal? En het was een avondje! Maar die dame had het natuurlijk in een zaal gehoord en nu zingen ze het overal op de avondjes, omdat het het nieuwste is! Weet ze nog meer? Ja, nog iets, maar dat is niet uit een zaal....

„Lakkie, Tum en Sakkie

Die droegen elk een pakkie

Dat hadden ze gekocht op de Lijnbaansgracht op

[Numero acht Want ze wisten van hun baboe, dat je daar altijd

[krijgt wat toe."

Dat heeft ze van haar neefje gehoord. En nu nog eens van „Donnerwetter, nergens netter, koopt men dan bij Jacob Bing...." Ja, hoe begint dat ook weer? Ze kijken elkaar aan. Weet moeder het misschien ? Hoe zoek je toch eigenlijk iets dat je vergat in je hoofd,...? Je kijkt strak voor je uit en je denkt aan niets anders en dan springt het ineens naar je toe en je weet heelemaal niet waar het vandaan komt. Ze had het net zelf ook, toen juffrouw Content ineens begon:

„Wanneer men iets wil koopen, dat goed en billijk is Hoeft men niet ver te loopen, of men is de plank glad mis."

Ja, ja.... zoo was het....

Maar nu stil.... juffrouw Content moet een kraagje knippen.... dat is moeilijk werk. Eerst vouwt ze een klein vloeipapieren propje onder uit haar doos open

148