Plattelandjes

Vrijheden en privilegiën

Als ik zo terugdenk aan het geschiedenisonderricht mijner kinderjaren, dan geloof ik, dat ik over 'Vrijheden en Privilegiën' alsmede over 'Vrijheid' in het enkelvoud wel heel veel heb horen spreken. Om hun 'vrijheden en privilegiën' hebben zich steden tegen hun meesters gekeerd, hebben ze die meesters gevangen gezet, die meesters de 'beden' geweigerd, om hun 'vrijheid' hebben onze voorouders tachtig jaar tegen Spanje gestreden en gelijk het liedje zegt 'Hadden wij Oranje niet, dan hadden we onze Vrijheid niet'. Zo leerden we tenminste, zo zongen we althans en raakten ervan doordrongen dat Vrijheid wel een kostelijk goed is, begeerlijk, waard ervoor te strijden en te sneven. Ja... 'Liberty is a glorious Feast', zegt u dat wel, John Burns!

Geloofsvrijheid... gewetensvrijheid... vrijheid van drukpers... alles wat de vrije burger maar verlangen kan... en vooral, nietwaar, omdat hij er zo een waardig gebruik van maakt... Ja,ja.

Maar nu zit ik zo bij Hamdorff, op een van deze mooie zomeravonden en drink er mijn menthe-a-l'eau, die tegelijk verwarmt en verfrist, en dus een openlucht-avonddrank bij uitnemendheid is, en zie er de jongelieden dansen. Ze dansen de shimmy en het plankier is vrij wat schaarser bevolkt dan zoëven bij de one-step, want de meesten wagen zich nog niet op dat glibberig ijs. Ik zie een kort gezet jonkmannetje een iets langer, een smachtend meisje met zich voeren, dat boven zijn schouder uit haar mager halsje rekt, ze dansen, en hun ge-shimmy spant onmiddellijk de kroon! Zie dat voet-gedraai - het is geen kleinigheid telkens de ene achter de andere voet om te zetten, zonder kuitcollisie, zonder hakgeklakker, zonder broekgescheur! - zie dat lijfsgewring, zie dat armgestuip, dat schoudergebeef, ruggeschok, borstgedein, zie die inspanning, die ernst, in het besef dat er naar hen gekeken wordt, dat er om hen rondom van de tafeltjes wordt gefluisterd, daar zij alleen die gena-

95.