Plattelandjes

sietenvoorraad met een zekere gretige voorkeur telkens weer... de auto! De op linnen geschilderde auto, en het meisje leunde bevallig — en dodelijk ernstig — haar arm over de houten bovenrand, en de jongeling zat deftig en waardig achter het 'stuur'. En ze voelden géén humor en ze lachten niet en niemand had pret dan wij alleen, en misschien, inwendig, het oude mannetje, dat telkens de brand in het magnesiumpapiertje stak... En ze lachten zelfs niet toen ze de fotootjes in ontvangst kwamen nemen.

'Wat gek hè, moeder, wat gek hè, tante...?' Want de kinderen wisten nog niet dat kopen, wat ook en waar ook, een ernstige zaak is, en dat boeren en boerinnen niet lachen, wanneer ze bezig zijn geld te besteden.

'Mis... mis... want in de stoomcaroussel en in de "zweef'? Daar moet je ze horen gieren en gillen.'

O daar... maar daar kópen ze immers 'lol'. En willen ook daarvan hun volle maat...

Lezer wat boven deze ontboezemingen staat, is een dubbelzinnigheid! Ja, een heuse, maar een keurig nette. Thans beschrijf ik u die andere kermisstemming.

Ons landelijk gemeentehuis ligt juist tegenover de plaats waar de grote nogakraam met zijn bogen van kleine elektrische lampjes prijkte, en het geviel daarbij dat de vijfde juli, die gedenkwaardige dag, onze kermiswoensdag was en dat wij allen dus stemden niet alleen tijdens, maar zelfs op de kermis, zodat hier met dubbele reden van een dubbele kermisstemming gewaagd mag worden.

Vier jaar geleden, of daaromtrent, of misschien langer of korter, in elk geval, voor geruime tijd, Was er óók ten onzent een stemming gaande en de boertjes klommen de trappen op en af, met ernstige gezichten - want ze besteedden toen toch maar niet minder dan hun stem! - en met gewichtige allures, en de ondergetekende had er, 'als vrouw zijnde' toen nog het kijken naar! En het geschiedde dat zij - de ondergetekende - juist op die dag kwam belasting-dokken, want dat mocht, en door de manspersonen met hoogmoe

93.