Plattelandjes

is - voor ons uit achter het nevelig geboomt... Bloemen, veldbloemen meen ik... voor ons, in dat opzicht schraal bedeelde Gooiers, een weelde om niet over uitgejuicht te raken, klavers als pittige kleine pioenen, paardebloemen, waarvan de uitgebloeide exemplaren wel ragebollen leken, rozerode koekoeksbloemen, tussen seringen-paarse ereprijs, hele perkjes, hele velden en overal overheen het goudgestippelte van de boterbloemen, en dan langs het water een lissengalon, o wat een gulheid, wat een overvloed, als kon het niet op...

Zouden we erkend hebben dat we moe waren, ook al waren we het geweest, toen we om half negen aanlandden in 'De Kampioen'? Nooit ofte nimmer..., maar we konden desalniettemin geenszins verhelen dat we 'de voeten voelden', toen we opstonden voor die ene laatste kilometer naar de trein...

Lezer, lezeres, zijt ge nog dicht genoeg bij uw eigen jeugd om te beseffen wat het voor buitenkinderen is, langs zulk een weg en op zo'n manier even vóór half tien aan de Weesperpoort uit de trein te stappen? Ja? Dan hoef ik u van de stemming mijner twee jeugdige tochtgenoten niets te vertellen, noch iets te vermelden van de gesprekken bij het taartjes eten, tien uur in de morgen, in het hartje van de grote stad. Wij keerden terug, langs de 'meer en meer gebruikelijke' weg en waren, vóór twaalf uur, gelijk het rechtgeaarde 'dauwtrappers' betaamt, weer binnen paal en poort terug. 'Snipe' heeft 's avonds alevel gevoetbald. Dit ter aanmoediging van overbe-zorgde moeders...

De regen

Als het ooit gebeurde, dat wij hier in Laren onze bekomst aan regen kregen, 'reken dan maar', zoals de schooljongens zeggen, dat het hele verdere Nederland blank zou staan of wegdrijven. De zand-

88.