Plattelandjes

Titel
Plattelandjes

Jaar
1926

Overig
herdr

Pagina's
232



zonnegoud, zodat het water aanving te leven en de bomen zich langzaam met mollige nevel omtogen, achter de groene ruimten van het land, en de rode bruggetjes, en de hoge spitse toren... Wat er ook al een vogels schalden, zich reppend her en der door de klaarten boven het nevelen uit, en wat er overal rondom een zware, welgedane koeien loeiden, het ochtend-melkuur tegemoet... hoorden ze misschien de karretjes naderen, die ons in groten getale op de grindwegen knerpend passeerden, overal uit het land vandaan? Bij Loos-drecht werden het schuitjes en dat raakte nog nader mijn oude zoete heugenissen..., schuitjes die door het zonnige zachte water gleden naar het steigertje, in de schaduw van een kleine brug, waar de hond wachtte naast de baas, onder een rozerood bloeiende kastanjeboom, die de ronde, gladde keitjes met bruidspracht had bestrooid.

Uitgelaten stoeiend, dol-dartel spartelend begroetten eenden het jonge licht, de pasgeboren dag, de dag vóór Pinksteren, de dag, die tot het Feest in nijvere blijheid voorbereidt, waar we zaten aan de blauwe plassen en onze eerste dronk genoten. En daarna het badhuis voorbij, op de smalle kade - niets dan een witte weg tussen groene boorden - en links en rechts water... water... water... water, parelmoerig glanzend in schaduw, stralend en fonkelend in de zon, vol diepten en wisselende nuances onder wolken, die donzen, statige zware gevaarten zeilend door het blauw, die sieraden van ons Hollandse landschap - water, wijd, wijd wijd-breidend naar alle zijden om ons heen.

Half acht... de toren van Loenen klimt op tussen het prachtige oude hout - van even voorbij Hilversum al af, vergezelden ons overal die zware, volgeloverde bomen — tussen kastanjes en acacia's, meidoorns en linden, en de lange laan tussen de plassen is alweer achter ons en wij, zingend, genietend, in paradepas stappend over het droge knarsende grind... nu op het weggetje naar de Vecht... want we kenden die weg van een vorige 'Loilak' en wisten de koele lieve rivier - die mij toch nog liever dan de prachtige Loire

87.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt met OCR (Optical Character Recognition).
Deze techniek levert geen 100% correct resultaat op. Dat betekent dat er onjuiste tekens in de tekst kunnen voorkomen.


Weergave
Afbeelding / Tekst (OCR)

Alle boeken in deze digitale bibliotheek kunt u gratis lezen of downloaden. Met een vrijwillige donatie helpt u ons met het in stand houden en verder uitbreiden van de bibliotheek. Klik hier als u een bijdrage wilt overmaken.