Plattelandjes

hartstochten legenden... hun felle worstelingen historie... Zo zullen ook eenmaal die anderen, die kleineren, zo zullen wij... En wat betekenen dan ook eigenlijk groot en klein...? Het is overal en allemaal hetzelfde...

Dreigbrieven

'Carry', zei mijn veertienjarig vriendje - want het respect voor grijze haren is bij de jeugd van heden immers zoek! - 'Carry, weet je dat meneer op school, terwijl je in Frankrijk was, je 'Plattelandje' heeft voorgelezen? Over de wielrenners, je weet wel. Want hij vond het zo leuk en wij ook, allemaal...'

Ik had toen de eerste dreigbrief al ontvangen! En ik verschans mij achter deze onverdachte bijval, om te laten zien dat ik heus niet alleen sta in mijn antipathie tegen de rendieren in tricot met hun... Maar dat moet u zich nu maar herinneren van die vorige keer...

Die brief, die eerste! Van een meneer met een beeld van een dubbele naam, een brief vol edel vuur, doch helaas, gelijk de stem van de heer Kegge, 'een toon of drie te hoog en te bar' en daarom zonder verwijl bijgezet in dat graf, waar vele brieven sluimeren, o.a. ook die van de Haagse douairière, die 'niet verkoos' dat haar naam werd gebezigd voor lieden in boeken en die 'niet twijfelde' of ik zou daarmee bij de 'volgende druk' rekening houden!

Vele brieven hebben mijn schrijverspad bezaaid en mijn ervaring is, dat de meeste boze-brievenschrijvers ras bekoelen. Deze niet! Want op de eerste volgde een tweede brief, zes tonen te hoog en te bar en door die overmaat zelf tot de sferen der curiositeit geheven.

Mevrouw,

In mijn schrijven dato 9 dezer verzocht ik U de woorden terug te nemen, waarmede U de rensport in het algemeen en de

83.