Plattelandjes

Titel
Plattelandjes

Jaar
1926

Overig
herdr

Pagina's
232



auto heeft ze hem naar de trein gebracht - toen hij zijn enveloppe in ontvangst nam en zijn kwitantie tekende. Ze zei: Vindt u dat nu niet héél akelig, dat geld te ontvangen en die kwitantie te tekenen dadelijk na die heerlijke ogenblikken van opgaan in uw spel?'

Hij antwoordde lachend: Mevrouw, dit is het heerlijkste ogenblik van de hele avond. Want mijn beertjes zijn vele!

'Wat zeggen jullie nu van zó iets?'

We kunnen niets zeggen, stel dat we wilden, want Jeanne vertelt nog meer van de beroemde violist. Hij is als mens helemaal niet fijn, ze begrijpt eigenlijk niet hoe hij toch zó groot kan zijn als kunstenaar.

Als Jeanne moet zingen, en haar programma is samengesteld, dan verdiept ze zich de laatste dagen zoveel mogelijk in de atmosfeer der betrokken componisten. Ze leest hun levenshistories en de histories van hun tijdgenoten en geestverwanten, ze omhult zich met hun geest, ze hoedt zich voor het neerhalende, het storende, het laag-bij-de-grondse. Hij echter flirtte tot het allerlaatste ogenblik met een meisje in de zaal, hij vertelde onmiddellijk nadat hij had gespeeld een flauwe mop en uit zijn jaszak stak een detectiveverhaal.

Ja, ja, Jeanne, en tóch is hij een groot kunstenaar en jij bent een 'beschaafde, gevoelige, muzikale dilettante'...

Ik heb dat niet gezegd, ik hoefde niets te zeggen. Jeanne was nog lang niet uitverteld. Ik overpeinsde het zo maar in mijzelf. En ik dacht aan de grote actrice, die ik in vroeger jaren heb gekend en aan die andere, die het zo graag had willen worden, in wie de dorst naar het kunstenaarschap zó brandde, dat ze zich niet, als Jeanne, met de rol van dilettante tevreden stellen kon, maar zich mokkend terugtrok, toen het hoogste onbereikbaar bleek, toen haar zo zorgvuldig gemikte pijl precies naast de roos trof en op de grond viel...

Ze had de duurste lessen, de beste opleiding en ze leefde steeds in verheven geestessferen. Ik zie haar nog, met haar schriele gestalte in artistieke gewaden - japonnen kon men ze eigenlijk niet noemen — haar lange hals, haar extatische ogen en gecrispeerde mond,

221.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt met OCR (Optical Character Recognition).
Deze techniek levert geen 100% correct resultaat op. Dat betekent dat er onjuiste tekens in de tekst kunnen voorkomen.


Weergave
Afbeelding / Tekst (OCR)

Alle boeken in deze digitale bibliotheek kunt u gratis lezen of downloaden. Met een vrijwillige donatie helpt u ons met het in stand houden en verder uitbreiden van de bibliotheek. Klik hier als u een bijdrage wilt overmaken.