Plattelandjes

Maar die onverbeterlijke genieën overtuigden mijn bezoekster niet van het gewicht der subtiliteiten, ze vond het een grove, dwaze fout.

'Volstrekt niet, mevrouw. Het lijkt u maar zo, omdat de kleinste afwijking ons nu eenmaal buitensporig belachelijk aandoet. Ook wanneer ze taalkundig verdedigbaar zou zijn, als de... onverbeterlijke genieën. Ook het "viertig" van onze Duitse gasten. We schateren om "borstelen en kammen", om "reêr" voor reder"', terwijl niemand iets geks vindt in "teêr" en in "lammeren". En juist door dat buitensporig komisch effect der kleine afwijkingen van een grillig en toevallig taalgebruik - die niemand in een andere taal dan in zijn eigene, en dit zelfs menig beroepsvertaler blijkbaar in zijn eigen taal nog niet beoordelen kan! - voel ik er niets voor mijn werk aan een van dat gilde over te leveren.'

Mijn belangstellende bezoekster begon dat nu wel te begrijpen, maar ze wist uitkomst. Het ging over de mogelijkheid van een vertaling in het Engels.

'U zoudt het een Engelsman kunnen laten lezen.'

'Maar die kan het toch niet beoordelen.'

De bezoekster, menend dat ik had misverstaan, herhaalde luider:

'Aan een Engelsman zoudt u het ter beoordeling kunnen geven.'

Hebben de lui nu geen rust, voor een mens op zijn stokpaardje zit? Ik voelde mij naar het mijne letterlijk heengesleurd.

'Stel u eens voor, mevrouw, dat de verantwoordelijke redacteur van een groot literair tijdschrift plotseling sterft. Er liggen talloze bijdragen die nog gelezen, beoordeeld, geaccepteerd of afgewezen moeten worden. De tijd dringt. Goede raad is duur. Waar halen we zo gauw een vervanger vandaan? Eureka, het is gevonden! We hebben hem. Wie wie? - vragen de belangstellenden. Wel... een Hollander!'

Mijn bezoekster lachte om de evidente dwaasheid.

En toch was haar raad om een Engelse vertaling door 'een Engels* Deze voorbeelden zijn ontleend aan Cha'rivarius.

2.15