Plattelandjes

bezoekster dat ik het helemaal niet ontzettend jammer vind, dat ik pogingen door vertaalsters - bijna altijd zijn het dames, geen schrijfsters, maar dames - bij mij tot dat doel ondernomen, nooit heb aangemoedigd en dat ik naar internationale vermaardheid in die vorm niet haak. Het ongelovige lachje, waarop ik onder het spreken in rotsvast vertrouwen had zitten wachten, verscheen nu inderdaad om de lippen mijner bezoekster. Ik zag het haar denken, de druiven zijn zuur! Want wie bleef ooit ongevoelig voor wat Van Zeggelen zijn dichter zo kernachtig als 'Roem en Centen' liet samenvatten, ook wanneer hem het eerste fictief schijnt en hij voor de laatste geen brood hoeft te kopen?

'Maar waarom bent u er dan zo weinig op gesteld dat uw boeken vertaald worden?'

'Omdat het honderd tegen één slecht gebeurt en omdat ik op het punt van vertalen nu eenmaal buitengewoon kittelorig ben.'

'Honderd tegen één slecht...?'

'Wat ik slecht noem...'

Mijn bezoekster was een gewone 'beschaafde vrouw' zonder literaire pretenties. Neen, nu zeg ik een dwaasheid - elk beschaafd mens heeft literaire pretenties — laat ik het dan noemen: een normale beschaafde dame met normale literaire pretenties. Maar dat het verschil tussen 'literaturen' en 'gezwam' uitsluitend schuilt in subtiliteiten, in de kleinste kleinigheden - daar immers de dichter, zal hij verstaanbaar zijn, op het gangbaar taalgebruik is aangewezen en binnen die enge grenzen van zijn dichterschap, van zijn meesterschap de blijken moet kunnen geven - en dat juist die kleinigheden, die karakteristieke subtiliteiten in vertalingen van niet-letterkundigen verloren gaan, dat heb ik haar met de beste wil toch niet aan het verstand kunnen brengen. Zelfs niet toen ik haar sprak over de 'onverbeterlijke genieën' (Michelangelo en Leonardo da Vinei!), van de bekende Hollandse vertaalster van een bekend boek over de renaissance. Want men behoeft geenszins tot de Roldanus-sen af te dalen, om de nonsens met schepels te kunnen scheppen!

214.