Plattelandjes

mevrouw zei heeft ze begrepen...

Ze kijkt mij aan, alsof ik de uitvinder van de radio in eigen persoon ben. Morgen, als ik suiker brand voor caramelvla en 'haar' fornuis verontreinig, kijkt ze wel anders.

'En merk je nu later nog wel eens wat van de mensen, die je hebben gehoord?'

'O ja, de eerste keer kwamen er verscheidene brieven, waarderend meest, maar ook wel van toehoorders, die het "helemaal niet met mij eens" waren. Die zullen ook nu wel komen.'

Inderdaad, er zijn er gekomen. Eén kwam er van een dame, die ironie voor ernst had genomen en mij beschuldigde van zwarte on-menslievendheid, één was er van een heer, die niet begreep hoe ik Shaw op één lijn kon zetten met Ibsen - wat ik niet doe, ik stel Shaw veel hoger - want hij vond Ibsen een groot man, maar Shaw een grappenmaker, die hèm nog nooit iets had geleerd, dat hij niet allang wist. En één brief was er... van het bestuur ener vereniging, waar ik dezelfde voordracht uitgebreider zou houden, met een vriendelijk verzoek een ander onderwerp te kiezen, daar vele leden dit nu al door de radio kenden...

Ja, lezer, en dat is nu precies de keerzijde der medaille, al ziet u dat misschien niet dadelijk zo in, een keerzijde, waarover ik ditmaal wil zwijgen, maar waarover nog bij lange na het laatste woord niet gesproken is!

Gesprekken

'En mevrouw,' vroeg de belangstellende bezoekster, 'Is er van uw boeken wel eens iets in een vreemde taal vertaald?' Ik moest bekennen dat zulks niet het geval is. 'En vindt u dat nu niet ontzettend jammer?' Waarheidsliefde gebood, en ik vertelde mijn belangstellende

213.