Plattelandjes

een hogere bewustheidsgraad het haar niet belet, daarom popelt ze op een bal om te worden gevraagd door lummels, waarnaar ze anders niet omkijken zou en accepteert ze zelfs vaak voor de dans die het hele leven duurt, wat ze van harte zou versmaden, als ze zelf uit kiezen mocht gaan...

'Als ik ooit een man ontmoet, die ik aardig vind, dan vraag ik hem, dat kan ik jullie verzekeren!'

Aldus de ene twintigjarige.

'Ik raad het je niet aan, want je zoudt een blauwtje lopen. De man heeft weliswaar de logica in pacht... maar als een meisje durft tonen, dat ze het met hem eens is, dat ze óók het huwelijk als haar natuurlijke bestemming beschouwt en nu ook het ware wil doen om die bestemming te bereiken... dan keert hij haar de rug toe, al of niet met de mond vol theorieën.'

'Dus moet het dan altijd maar zo blijven...?'

Wat te antwoorden? Gelukkig bleek de wending, die het gesprek dreigde te nemen, de drie anderen geenszins naar de zin. Er viel nog zoveel van de vakantie te vertellen. En ik zelf was blij toe, dat we het sombere labyrint van de 'dubbele moraal' weer goed en wel ontkomen waren...

Gesprekken

'En wat voor sensatie geeft je dat nu eigenlijk, het spreken voor de radio?'

'Ja... is het niet een vreselijk gek gevoel daar in je eentje te staan oreren?'

De warmte en de kamer vol mensen - er zijn onverwacht kennissen komen overwaaien uit stad, die natuurlijk hebben willen wachten toen ze vernamen dat ik ter radio was opgegaan en binnen het uur terug zou zijn! - overstelpen mij en ik kan niet dadelijk ant-

210.