Plattelandjes

de nood, de jammer en de smart van anderen scherp genoeg te doen aanschouwen. In de imaginatie bezit de mens iets als een onontgonnen veld of een mijn vol goud, ongeweten ongebruikte schatten aan kracht tot heil van zichzelf en goedheid tot heil van anderen. En de man, die dat heeft begrepen en die het oude idool van de alvermogende "wil" heeft durven van zijn voetstuk gooien, noem ik een groot man.'

Nettie was onder het laatste stilletjes binnengekomen, had stilletjes zitten luisteren, scheen nu iets te willen zeggen, maar bedacht zich, greep plotseling 'Lord Jim' en begon ijverig daarin te bladeren, als zocht ze iets.

'Waaruit dus blijkt,' kwam Bernard - hij leed aan een diepgewortelde 'psychose' waarover de lezer misschien later nog wel eens wat horen zal, en waarvan hem tante Doortje, in haar goedheid, met een dubbelmaatje Coué zocht te genezen - 'waaruit dus blijkt dat de mensheid eeuwen lang in dwalingen en dwaasheden kan leven, zonder er iets van te merken...'

Oom Marius lachte, maar Nettie had nu wat ze zocht gevonden.

'U zei daareven,' keerde ze zich tot mij, 'u zei daareven dat in de imaginatie de mens schatten bezit aan kracht en aan goedheid... Was het niet zo? Maar lees dan nu eens dit.'

Ik nam het boek en las:

'The danger, when not seen, has the imperfect vagueness of human thought. The fear grows shadowy, and Imagination, the enemy of men, the father of all terrors...'

Imagination... the enemy of men, the father of all terrors... Inderdaad, het stond er.

'Kent u het boek? niet? Het is de historie van een jonge man, van een edelmoedige, dappere, door en door rechtschapen jongen, die een lafheid begaat, waaraan zijn leven te gronde gaat, alleen door zijn op een ogenblik te levendig werkende verbeeldingskracht...'

'Dus een geval van iemand, die een teveel bezit aan verbeeldingskracht. Een van die zeldzame gevallen...'

i₉₉