Plattelandjes

kerk een Vierge schonk en naar wie een artiest - fluisterend had ze hem de ander reeds gewezen, met koortskleurtjes van opwinding -nu zelfs was komen kijken. Eerst hun eigen koning en nu een kunstenaar uit den vreemde!

En zelf stond ze daar... het nederige en anonieme beeld van de Dienende Liefde, die inderdaad nederig is en anoniem.

Gesprekken

We hadden het over verdraagzaamheid. Dat kwam zó. Even te voren was het oude joodse fruitverkopertje aan de deur geweest, danig ontstemd. Ondervraagd, had hij zijn hart uitgestort: de vorige dag in Sjoel, was er een onbekende naast hem komen staan, die zich als een zendeling ontpopte, en die was midden onder de dienst begonnen hem de heerlijkheden van het christelijk geloof aan te prijzen, hem aan te sporen zich daartoe te bekeren. Diep verontwaardigd had onze oude Sjimme de man afgewezen, de indringer, die eens anders bedehuis binnentrad om propaganda te maken voor zijn eigen geloof!

'Een schandaal... een schandaal'... zó mompelend was hij met zijn karretje weggereden. En 'een schandaal... een schandaal,' luidde de weerklank van velen in de kamer, waar zich toevalligerwijs een aantal vrienden te zamen bevonden, toen het relaas door de opgewonden gastvrouw werd overgebracht. In een ogenblik waren al die goede lieden vurige apostelen der verdraagzaamheid geworden.

Nu, als ik over 'verdraagzaamheid' hoor spreken, moet ik altijd denken aan die boer in de 'Camera Obscura'. De lezer herinnert zich die boer? Hij figureert in het onvolprezen opstel: "s Winters buiten'. Hij heeft juist jonge kalfjes en de landheer moet met alle geweld mee naar de stal om de beestjes te bekijken:

'Kaik hier, der zijn der drie, twee kuitjes en een bulletje, dat iene

!86