Plattelandjes

wijze man, die naast mij zat. De wijze man glimlachte: 'Hij gelooft er in'.

Inderdaad, de rest doet er niet toe. Hij gelooft er in.

De wijze man en de praktische man en nog een paar mannen en vrouwen, de ondergetekende incluis, hebben nu een comité gevormd. Weldra zullen we in ruimere kring hem nogmaals horen. Bekende kunstenaars zullen meewerken en voor 'afwisseling' zorgen.

Amsterdam ligt nog immer niet ver van Laren. O, er waren zoveel Amsterdammers gekomen voor het carnaval... Er bestaat geen enkele reden, waarom niet dezelfden ook zouden komen voor 'A' en zijn auteur. Is niet het menselijk leven uit contrasten opgebouwd?

Machten de mens

Mijn overschoenen hinderden mij. Maar het ging niet aan, ze 'uit te rukken en van mij te werpen', want ik stond in de volle zonnigheid van een provinciaal stationsplein in de morgen. De vorige dag - op overschoenen - uit mijn modderparadijs opgegaan ter 'spreekbeurt' in die kraakheldere stad, hoefde ik alleen nog maar iemand van de trein te halen om daarna, mét overschoenen, weer huiswaarts te tijgen. Doch de zon scheen, en deswege hinderden ze mij en ook spreidden de heren, die langs mij de abonnee-ingang binnenstapten, uit hun strafgevouwen broekspijpen zulk een pracht aan glanzend zwart en glimmend roodbruin als van opgepoetste wilde kastanjes ten toon, dat ik mij waarlijk schaamde.

Toch had ik op de meeste van die schoongeschoeide heren iets tegen. Liepen er niet zeker van elke zes wel twee de sjofele kerel met zijn uitgestoken krantje voorbij zonder het aan te nemen? Over die hardheid stond ik een beetje te mijmeren, ze bedroefde mij, al lag er troost in de gedachte, dat het sjofele mannetje maar een 'huurling'

173.