Plattelandjes

van jaren, van geslachten, van eeuwen in de eeuwigheid gevolgd...

Waarden en woorden

Tot de mensen, die zo ijselijk kunnen toornen tegen de kwakzalverij, welke voor duur geld de goegemeente waardeloze drankjes en poedertjes verkoopt, tot dezulken behoor ik niet. Let wel: ik meen de overigens onschuldige drankjes en poedertjes, die alleen maar honderd keer te duur worden verkocht. Want kijk, in deze dingen, zo goed als bijvoorbeeld ook in de kunsthandel, geldt niet zozeer: wat is het waard?, dan wel: wat is het mij waard? Waarde is zulk een rekbaar woord, zulk een betrekkelijk begrip. Een voor mij waardeloos boek, een voor u waardeloos schilderij brengt wellicht een ander troost, helpt hem heen door een moeilijk uur. Hebben hoop en geloof, hoe ook ongegrond, heeft illusie, hoe ook ongerijmd, dan geen waarde?

Omdat ik mij niet boos maak op die soort kwakzalverij, noch veel medelijden gevoel met haar dupen, gaat óók mijn beklag tegen de lieden, die van een straatkoopman een miljard marken kopen voor een dubbeltje als het nog maar een stuiver waard is, niet bijster ver.

Of is sensatie, of is emotie voor een dubbeltje soms te duur gekocht? Verwonderlijk, hoe dat bezit van miljoenen, miljarden, biljoenen een emotie, een sensatie is en blijft, verwonderlijk hoe er van die woorden een magische kracht, een machtige suggestie blijkt uit te gaan... Niet alleen op de armen van geest...

Laatst op een avond liep een vriend, zó terug uit Duitsland, even bij ons aan en strooide daar zo maar, in onze stille kamer - buiten de dorpse winterrust - onder onze kalme lamp, met de versgepluk-te nieuwtjes, een handjevol miljardbiljetten voor onze verbaasde

160.