Plattelandjes

Zal het mensdom ooit beseffen dat we niet 'geloven wat we zien', maar zien wat we geloven? Dit is, uit mijn winkelweek, niet eens zó'n sprong als het wel schijnt!

Vis en vlees

Gij kent het verhaal, lezer?

Juffrouw A. verscheen op een vrijdagmorgen in de keuken van haar buurvrouw, juffrouw B., die daar aan het visbakken was. Zij kwam met een nederig verzoek. Mocht zij, juffrouw A., haar scholletje bakken in de olie van juffrouw B.? Juffrouw B. keek zuinig en vond het verzoek zo heel nederig niet. Maar juffrouw A. glunderde. Het behoefde volstrekt niet voor niemendal! Ze was tot wederdienst bereid, en dat wel dadelijk:

'Als ik mijn scbolletjes mag bakken in uw olie, moogt u uw kip koken in mijn soep!'

Nog zo dom niet.

Waarlijk, ik zou niets beters weten dan deze gelijkenis om u het verschil duidelijk te maken tussen vlees en vis, ter illustratie van deze schone formule:

Vlees geeft en vis neemt.

Holland zal zijn visweek hebben. Mij is het wèl. Ik ben niet tegen vis, integendeel. Ik ben zelfs een 'vismens': ik eet de wangetjes van de baars. Nu, en men weet, daarin is het criterium.

Natuurlijk verkneukel ik mij niettemin geweldig dat er in dit vis-sersland geen vis gegeten wordt. Maar dat heeft een heel andere reden, dat is omdat het mij altijd machtig veel plezier doet als ik een der talloze gangbare onnozele antropologische ezelsbruggetjes in elkaar zie ploffen.

Klimaat, milieu, bodem! Koele klimaten, koele mensen, bergachtige landen, gemouvementeerde gemoederen... filosofie van het

153.