Plattelandjes

wend lelijke kunstbloemen was gevuld.

Tjokvol waren de Gentse hotels, de Gentse trams, de Gentse bioscopen, was het wonder dat Gent zijn 'Floraliën' eren wilde? Was het wonder dat in de winkelstraten uitstalkast na uitstalkast, ter ere van die overstelpend mooie 'Floraliën', een versiering van bloemen gaf te zien? Van bloemen... van orchideeën vooral! Jammer alleen dat het, boeketten en guirlandes, allemaal lelijke, stijve nagemaakte orchideeën waren! Ja, ja, winkel aan winkel, huis aan huis. Goede zielen, coeurs simples! Midden in de bloemenstad, die een bloemen-centrum is.

Toen heb ik aan Flaubert moeten denken, toen heb ik gezwelgd in mijn eigen grimmig mensverachtend pessimisme.

Altijd door worden Mensen geboren, Leraren, Denkers, Dichters, die Gedachten creëren, die Gedachten formuleren en geven aan de massa. En de massa meent de Denker, de Leraar, de Dichter te eren en sticht Gemeenschappen in zijn naam en vormt Kerken in zijn naam en richt hem standbeelden op en leert de jeugd zijn woorden en zijn redenen zich in het hoofd te prenten en heet zichzelf van de Leraar, de Dichter, de Denker de nakomelingschap.

En de massa waant bloedgemeenschap tussen zichzelf en die Mens, wanneer die Mens toevallig binnen dezelfde geografische grenzen geboren is, en de massa waant geestesgemeenschap tussen zichzelf en die Mens, omdat ze van zijn levende Gedachte hun dode Dogma maakten. Want uit de Mens groeit de levende Gedachte, maar voor de massa bestaat slechts het dode Dogma.

Gedachte en Dogma verhouden zich tot elkaar als de schitterend-levende orchideeën op de Gentse 'Floraliën' tot de vale, dode lappen-orchideeën in de Gentse winkelkasten.

Die goede Gentenaren! Ze wisten het niet, ze waren zo tevreden, zo zielsvergenoegd. Ze vonden voorzeker, dat ze, met hun versieringen, het bloemenfeest van hun stad zeer waardig en stijlvol luister bijzetten... zagen hun orchideeën er dan ook niet precies als die andere uit? Waren ze niet knaphandig nagemaakt? Het Leven

137.