Plattelandjes

lentedeun mijn visioen tot herbeleven aan!

Vreemd... vreemd, en leerzaam ook.

Want ongetwijfeld zijn deze associaties in eikeens leven en meer dan wij weten bepalen zij onze sympathieën, zienswijzen, onze houding, tegenover verschillende dingen. En die sympathieën, zienswijzen en houdingen worden dan voor welgegronde meningen en redelijke beginselen uitgegeven!

Een lichtzinnige carnavaldeun is voor mij onafscheidelijk verbonden met het zwaar en plechtig ruisen van een verlaten beukenlaan, sinds ik eens te middernacht, halfbewust dat wijsje neuriënd, op iemand, die van een verre reis moest terugkomen, liep te wachten...

En liggen niet dezelfde associaties op de bodem van alle theorieën omtrent 'expressieve woorden'? Van de week nog eens bladerend in Barbey d'Aurevilly vond ik daar de bewering, dat de naam Rubens zo volkomen de bekoring van Rubens' kunst en de naam Mozart de charme van de 'Zauberflöte' uitdrukt! Het lijkt ongelooflijk, en toch is het zo, dat deze dingen ook in onze eigen tijd en in onze eigen omgeving met hardnekkigheid verkondigd worden, allerhande geleerde en diepzinnige theorieën omtrent de mystische uitdrukkingskracht van woorden, terwijl in werkelijkheid slechts soortgelijke associaties als die voor mij een sonate van Mozart met de kathedraal van Chartres samenklinken, in het spel zijn.

Gelukkig dan de mens, die tegelijk alles genieten en alles doorzien kan!

Bloemen en mensen

In een zijner 'Trois Contes', namelijk in 'Un Coeur Simple', schetst Flaubert ons de geestestoestand van een oude onnozele dienstbode, een zielige mengeling van domme goedigheid en onpeilbare zotheid, schetst hij de verwarring in het benepen breintje van de niet tot

134.