Plattelandjes

weerszij van de gladde, blanke weg, waarover de auto zoevend snelde naar de verte toe, naar Chartres toe, waarvan we echter niet precies wisten, in welke richting en hoe ver het lag. Dat eenzame zoeven door het naderend donker, dat niet nauwkeurig weten hoe ver nog en waarheen precies, gaf een zoete beklemming, maakte ons stil... stil ook maakt de moeheid aan het eind van zulk een lange dag, vol indrukken, de doezele moeheid na zo'n geweldig luchtbad, het snelle rijden in een open auto van vroege mórgen af... stil ook maakt de verwachting: na Antwerpen en Amiens en Beauvais snellen we dan nu de koningin der Franse kathedralen, die van Chartres, snellen we die oude stad zelf tegemoet!

Elk zit dan in zichzelf saamgepakt, het eendrachtig reisgezelschap voor 't ogenblik uiteengevallen tot zoveel dichtgesloten werelden als er mensen zijn, elk met eigen verwachting, of herinnering, of droom vervuld - en ik mijn lievelingsdeun van die dagen, mijn Mozartsonate neuriënd... Duisterder daalde de avond en het leek plotseling nacht toen we de lampen deden stralen, de ijlbenevelde lucht liet nauwelijks sterren door, en akkers doemden, wijd en ver en eindeloos: la Beauce, 's lands korenschuur!

Het donker in boorden onze verwachtende ogen, gretig ondervroegen zij de egale donkere horizon. Waar ergens lag toch de stad in het akkerland, waar ergens troonde de koningin der Franse kathedralen; waarheen voerde, met zijn brede bochten, de al duisterende weg?

Een blinkend nageltje rees uit de kim omhoog, ver voor ons uit, een prille, nieuwgeboren maan, die nog maar pas komt kijken en schroomt voor de eenzame vaart over die hoge boog, over dat wijde donkere land, en aarzelend in de laagte hangen blijft, maar dapper straalt en praalt met het licht dat het heeft. Wat tekende zich toen plotseling in dat kwijnend zilverlicht, precies aan weerszij van dat schuchtere nagelmaantje? Als opgestoken uit de kim... aan elke kant een vage, opwaartsstrevende streep, zwart op zijn allerdon-kerst grijs... de dubbelgetorende kathedraal... met het prille maan-

132.