Plattelandjes

in de verf gezet... met wachten en rondzien naar alles wat gebeurt... is het dan in een ommezien de vierentwintigste, die straalt van iris en rozen en geranium en petunia... en toch, toch bloeit de dahlia dan al, doch houdt zich, achter in de kwekerijen, op een afstand, wetend dat zijn aanblik nog niet welkom zou zijn...

De poorten gaan neer... en de kermiskramen worden opgetrokken - schier op dezelfde plek, een vreemde gedaanteverwisseling, waar we elk jaar opnieuw over bespiegelen, en over het contrast, en hoe diezelfde mensen - het ene ogenblik opgaan in wat voor hen de hoogste devotie is, en dadelijk daarna in rauwe, geestloze lol... en hoe dit wel een zuiver beeld van het onsamenhangende, chaotische, verbijsterende Leven zelf is.

Dat vliegt voorbij... en onderdehand hebben de kinderen die voortaan buiten het dorp zullen schoolgaan, hun toelatingsexamens gedaan en komen niet meer op de oude school terug... voor de overigen is het leren nu nauwelijks menens meer... er zweeft vakantiestemming, van een beetje slabakken en plannen beramen... zó loopt immers ook de oudere op zijn leven vooruit, eet gretig 'son blé en herbe', slokt roekeloos zijn jeugd op, die later zo kort blijkt! -tot dan eindelijk de schooldeuren gesloten worden. En nu ligt daar het blinkend blauwe water... tussen de twee oevers van het schoolgaan in... hoe gauw is de overkant alweer bereikt... Herfst... 'Ham-dorfF laat nog dansen bij strijkje of jazzband, bij wimpels en bloemen, licht en muziek - schoon reeds de appels, in de schrikbaarlij-ke overvloed van dit vruchtenseizoen uit de van goudlampjes doorstraalde beladen bomen de bezoekers op het hoofd dreigen te ploffen! - maar als ge dit leest, is daar precies het eindfeest in gang... en dan... dan... dan wordt onze Brink... och, het hart knijpt mij samen als ik aan onze arme zieke iepen denk, aan de knagende plaag, die hun bestaan en dat van ons schoonste dorpsschoon bedreigt...

Gauw wordt het stil, gaan we de winter in... Nu, terwijl ik schrijf, hoor ik uit de verte het klingelen van de tram en ik denk aan

106.