De klas van 12

LEA’S VERJAARDAG

huis, waar ze altijd met zo’n warmte werd ontvangen. Die hartelijke goede „tante Jet”, Lea’s moeder, die geen greintje smaak had, altijd juist precies het verkeerde koos, waar haar man, „oom Daaf”, dan zo onbedaarlijk om kon lachen, dat ze op het laatst zelf wel meelachen moest. „Hoe is het op school?” vroeg Letty, terwijl Lea uit het hoekkastje inkt en pennen ging halen.

„O, best. Gewoon. Maar zeg.... weet je wat ze voor idioots rondvertellen van Tine Maas?”

„Neen «— vertel eens op....”

„Het is te gek om los te lopen, hoor, dat zeg ik je vooraf. Enfin. Dat haar ouders gaan verhuizen, dat wist je natuurlijk.”

„Ja. Meneer heeft immers zo’n mooie betrekking ergens aan een muziekschool gekregen?”

„Ja. En ze zijn dolblij, haar moeder vooral. Nu zal iedereen natuurlijk in het vervolg „mevrouw” tegen haar zeggen. Maar Tine blijft hier. Haar vader staat er op. Ze mag niet tussentijds van school af. Een tante komt bij ze in huis, die daar al woont, waar ze nu heengaan....”

„Dat wist ik....”

„Maar weet je ook, waar Tine nu in huis komt?” „Nee....”

„Bij Kroon! Je weet wel, bij ons Hoofd, waar we allebei kwekeling zijn, waar Nel nu ook is, na die historie met Jansen. En weet je wat ze nu vertellen op school de laatste dagen? Dat raad-je in geen honderden! Ze zeggen dat Tine, na haar examen, als ze achttien jaar is, met Kroon gaat trouwen! Ze kwam er al een poos aan huis. Want Kroon was dadelijk erg op haar gesteld. En die drie kleine kinderen van hem, die zijn dol op haar. Je weet natuurlijk dat zijn vrouw voor een paar jaar gestorven is?”

„Van wie heb jij het?”

„O, het is uit de vierde klas gekomen, het praatje. Anne-mie Berg heeft het het eerst verteld, haar moeder is een nicht van Kroon.”

„Hoe oud is hij?”

135