De klas van 12

ALLERLEI WEDERWAARDIGHEDEN

Het was er niets beter op geworden, nadat Nel’s grootvader, de laatste keer dat hij voor de zoveelste maal was „ontboden”, op Nel's eigen aandringen was weggebleven. „Het is niets dan enkel maar machtsvertoon,” had ze gezegd. „De hele zaak staat buiten de school.” En dat was juist. De directeur had namelijk voor de klas toespelingen gemaakt op haar correspondentie met Dick Muntendam, op een keer dat ze een les te weinig had geleerd.

, Je besteedt je tijd liever aan bezigheden, die het daglicht niet kunnen lijden,” had hij gezegd. Ze had het eerste ogenblik niet eens begrepen waar hij op doelde. Pas toen hij tussen zijn tanden nog iets bromde van „jonqensge-doe” was haar een licht opgegaan.

„Jongensgedoe!” Haar heerlijke briefwisseling met Dick, waar ze bij hen allebei thuis van wisten. En terwijl Dick in de Kerstvacantie nog thuis had gelogeerd. En moest grootvader daarvoor nu ook al komen? Ze had er zich zo heftig tegen verzet, dat de oude heer, zelf ook al niet happig op dergelijke bezoeken, maar kalmpjes thuisgebleven was.

De andere dag had ze natuurlijk opheldering moeten geven.

„Waarom is je grootvader gister niet bij mij op het spreekuur geweest?”

„Grootvader was verhinderd.”

„Waardoor verhinderd?”

„Ambtsbezigheden.”

Nel zei het zo rustig en zelfverzekerd, dat de meesten het slikten, maar Door, die immers maar al te goed wist dat de oude heer Van Zanten geen ambt en geen ambtsbezigheden meer had, hield met de grootste moeite haar lachen in en voelde zich deswege als een Bredase turfschipheld. Gelukkig ook maar —, of ze had het nog erger voor Nel gemaakt. Er viel helaas niet veel meer te bederven. Toch hoopte Door nog, dat haar vader het met mijnheer Dubbeldam wel klaarspelen zou, Nel en haar samen bij zich

109