״Philippe, Philippe,... point de cela, toutes ces paroles me font mal."
En wat de koerier brengt, is een proclamatie, die aan den Florentijn, ,,noble ou roturier, qui tuera Lorenzo de Medicis, traitre a la patrie et assassin de son maitre" schatten en voorrechten belooft.
Een ledepop is' tot hertog uitgeroepen, eenige dozijnen jonge studenten zijn neergesabeld en de Orde is hersteld, zooals het toen heette en nog immer heet. De republikeinen zwijgen; hun „sac a paroles" is voorloopig uitgeput.
Voor Lorenzo heeft het leven voortaan geen zin en geen inhoud meer. "Waartoe zal hij zich dan verstoppen, om aan de moordenaars te ontkomen?
,,Cela m'amuse de les voir. La récompense est si grosse, qu'elle les rend presque courageux. Hier, un grand gaillard a jambes nues m'a suivi un gros quart d'heure au bord de 1'eau sans pouvoir se déterminer a m'assommer. Le pauvre homme portait une espèce de couteau long comme une broche, il le regardait d'un air si penaud qu'il me faisait pitié; c'était peut-être un père de familie qui mourait de faim."
Philippe Strozzi protesteert tegen dit „cynisme" — want zulk „idealisme" is onverwoestelijk — eenige seconden later is Lorenzo dood. Een man was achter de deur verborgen. En geen vijand staat bij zijn lijk en zegt zijn lof, als eenmaal bij het lijk van Brutus. De „edelmoedige vijanden" vertoeven waar al de overige illusies zijnl Het woedende volk — in zijn „nobele verontwaardiging tegen den koningsmoorder" — heeft zich meester gemaakt van zijn lijk — en de nieuwe Hertog, de menigte toesprekend, belooft plechtig... „de ne jamais s'écarter du conseil et du jugement des trés prudentes et trés judicieuses Seigneuries..."
PROMETHEUS DE DWAAS.
Met Lorenzaccio is het moderne Prometheus-probleem — het conflict tusschen eenzijdig idealisme en veelzijdig inzicht — wel gesteld, maar geenszins opgelost, het drama eindigt in een vraagteeken, het is een vraagteeken. En het geslacht dat na De Musset, na en uit de Romantiek volwassen wordt, zal het
525