Prometheus

egocentrische zelfophemeling en zelfmisleiding. Maar in dit bijzondere geval doet het al heel eigenaardig aan! Broeder Daniël Scott strekte de familie geenszins tot eer, zonder bepaald een misdadiger te wezen. Hij werd schriftelijk aan een betrekking in de West geholpen, op voorwaarde dat hij nooit zijn broederschap zou laten gelden; zelf verloochende Walter dien verloopen broeder, wilde hem nimmer zien, sprak nooit over hem, rouwde niet toen hij stierf en bleef van zijn begrafenis weg. Ziedaar de ,,waarheid" in den Schot, die zoo aandoenlijk den clan-geest bezong, en de „Christelijkheid" in den held van Christelijk Engelandl Doch dit bewijst geenszins eenig „zedelijk tekort", alleen de geweldige realiteit, voor hem, van maatschappelijke onderscheidingen en het enorm gewicht van het collectieve oordeel. Want, voor zoover zedelijkheid daarmee in het algemeen vereenigbaar is, was Scott een braaf en rechtschapen man. Ja, terwijl hij „aristocraat" was en gouvernementeel, Byron „democraat" en in de oppositie, was Byron veel hoogmoediger dan Scott. Zóó weinig hebben elks persoonlijke eigenaardigheden en zwakheden met zijn bestemming en zijn inzicht te maken. Voor Scott waren rang en stand machtige realiteiten, waarvan een onweerstaanbare bekoring en aantrekking uitging — Byron voelde en erkende ze als futiliteiten, maar zijn temperament was dit inzicht soms te machtig en zijn heele leven bleef er in al zijn doen en laten iets van den knaap, die bleek werd van emotie, toen op school den eersten keer de hooge titel met zijn naam werd afgelezen!

Scott had alle typisch maatschappelijke deugden: na het faillissement van zijn uitgever, dat hem ruïneerde, wees hij elke financieele hulp, zelfs die van den koning, af en slaagde er in, door eigen arbeid het tekort weer aan te zuiveren — Byron betaalde zijn schulden niet en zou waarschijnlijk zijn dichterlijke genie te goed hebben geacht om het in dienst te stellen van een dergelijk braaf-burgerlijk doel.

Scott was een trouw echtgenoot en een teeder vader, Byron liep weg van zijn bekrompen, jaloersche vrouw, verwaarloosde zijn maatschappelijke plichten, omdat zijn „goede naam", zijn reputatie in het oog van reactionnair Engeland — dat hoogste goed van Walter Scott! — hem onverschillig was, maar hij deelde met de armen, streed voor de verdrukten en was van

441