De verlatene

vaardij van zijn standgenooten, hun dwaze vooroor-deelen, stuitten hem niet sterker dan de grofheid, de vleierij en de valsche schaamte van zeer velen uit de mindere klasse.

Hij had een prettigen studietijd gehad — want niets van wat hem verbaasde of afstiet, trok hij zich diep aan — maar geen enkelen intiemen vriend verworven. Tot verrassing van zijn zuster en zijn moeder, was hij, de mooie, vroolijke Rudi, niet verloofd geraakt in zijn studententijd en kon niemand hem een eenigszins ernstige verhouding nawijzen. En kort na zijn studietijd kocht hij de fabriek bij Roosje's dorp om zich practisch te bekwamen en aan zijn vermogen een goede bestemming te geven.

Hij woonde in de Parkstraat in een ruim huis, dat hij voor zijn deel naar eigen smaak had ingericht, voor een kleiner deel aan huisbewaarders te meubelen en te bewonen had gegeven.

Roosje was het eerste meisje, dat, en ook pas na langen omgang, een dieper gevoel in hem opwekte. Het bleef toch een rustig gevoel, zonder hevigheid van hartstocht of drang naar groote toewijding. Wel streelde hem de gedachte, dat hij, als hij ooit met Roosje trouwde, haar zulk een allesomvattend geluk zou kunnen geven. Hij was wel al besloten, Roosje tot zijn vrouw te maken, al meende hij, dat hij altijd meer zou zijn voor haar dan zij voor hem.

Toch had hij van den werkelijken omvang en van de beteekenis harer eenzaamheid geen helder besef. Hij bezat noch de rijke verbeelding, noch het vermogen tot intuïtief voelen van een dichter. Zijn fantasie voerde hem in zonnige paradijzen, nooit in de diepte van eenzaamheid en vertwijfeling.

Maar het was heerlijk in haar aanhankelijke oogen te kijken, heerlijk te ondergaan was de grenzenlooze, de van haar zelf nauw-bewuste teederheid in kleine liefkoozingen, in den enkelen kus, dien ze — beiden

'298