De verlatene

socialisten zich in te laten? Daniël haalde z'n schouders op. Wat wist vader van de socialisten? Wat wist vader van Hein Bonten? Hein Bonten was zijn vriend, die hem een onschatbaren dienst aanbood; het raakte niemand wat hij was en bij wie hij meende zich te moeten aansluiten.

Trouwens, er was het eerste jaar nog geen sprake van: zijn burgerschool-diploma gaf geen toegang tot rechtenstudie, hij zou zeker een vol jaar les moeten hebben in Grieksch en Latijn voor het aanvullingsexamen.

״Maar dat kost centen!" schrok de vader.

Maar zijn zoon legde hem uit, dat ook hierin was voorzien. Hein Bonten had veel kennissen, wist nu al enkele ouders van schooljongens, die zoodra Daniël eindexamen zou hebben gedaan, zijn hulp bij de studie hunner zonen zoo ruimschoots wilden vergoeden, dat hij daarvoor gemakkelijk zijn eigen lessen betalen kon.

״Dan zal ik natuurlijk enkele malen per week naar Amsterdam moeten."

De vader, verstoord om zóó eene eigengerechtigheid van handelen en optreden, bromde wat voor zich heen, maar hij wist niets tegen te werpen en zweeg dus met een ontstemd gezicht. Ook kwam Moos Meijer, de winkelbediende, juist in de kamer, om raad te vragen bij den verkoop van jongenspetten aan een lastige en brutale boerin. Hij tapte gijntjes over den dikken kop van den boerenjongen, waarop geen pet behoorlijk paste en bleef, toen de vader al in den winkel was, nog treuzelen bij Daniël, voortdurend gijntjes vertellend en er dan zelf om lachend. Maar Daniël antwoordde den opdringerigen jongen, die hem al meer dan eens gevraagd had op Sjabbes na sjoeltijd met hem te gaan wandelen, met stuursche en schaarsche woorden, totdat Moos, mopperend en met een narrigen schouderschok, weer terugging naar den

104