Een coquette vrouw

״Kom, neen, u moet niet jaloersch zijn," zei de ander beschermend, als begreep ze ineens de oorzaak van Ina's schuwheid, ze boog zich naar Ina over en lei de hand op haar arm, „ik begrijp er alles van. U moet het leven vooral niet zoo zwaar opnemen! Paul is een lieve boy —, maar geen man in de heele wereld is 't immers waard, dat een vrouw om hem treurt." Ze lachte, geheel van zichzelf vervuld, en praatte verder, maar toen ze ineens bemerkte hoe Ina nauwelijks antwoordde, zweeg ze spiedend, bukte zich naar het raam —׳, de hooge, donkere auto schoof zacht-sliffend door de sneeuw langzaam naderbij, Paul sprong er uit en kwam lachend, vlug, met een groetzwaai van zijn hoed, het pad over.

„Het is gauwer klaar dan ik dacht," riep hij ze al tegemoet, en ging weer zitten, „en hoe hebben jelui het gehad, kinderen ? Prettig samen gepraat, niet gekibbeld ?" Hij strekte naar weerskanten lachend de armen uit en kneep ze beiden tegelijk in de wang.

Ina trok snel haar hoofd terug.

„Toe, Iaat dat," zei ze gesmoord, vechtend tegen tranen.

Hij zette verbaasde oogen.

„Wat een kruidje-roer-me-niet ben jij geworden! Blijven we hier nog —, of willen we Ina even in de auto thuisbrengen?"

Ze sprong op.

„Dankje, ik ga liever alleen."

De andere vrouw boog zich naar Paul over en trok hem even aan het oor. Haar lachje en haar stem klonken scherp.

„Je bent onhandig geweest, boy! Je hebt mevrouw in verkeerd gezelschap gebracht!"

„Verbeeld-je!" mompelde hij en keek verbaasd naar Ina op. Ze knikte kort en liep naar buiten, sneeuw en schemer tegemoet.

Nog weer was Ina uit verwarring en bedrangenis bij Egbert gevlucht, nog weer had hij haar tot zich genomen —, dadelijk dienzelfden avond na de ontmoeting met Van Oord —, ze had geschreid en uitgeklaagd, hij had haar getroost als was ze een kind, had haar water te drinken gegeven en haar doen beloven, dat het nu voortaan met de „malligheid" uit zou wezen. Hij was immers —, suste hij schertsend de allerbeste man voor haar? Wat begeerde ze meer dan zulk een trouw echtgenoot ? En dien avond, na een dag vol kilte,

.155