Uit het leven van een denkende vrouw

'De vraag pleit al niet voor 's mans beroemdheid,' meende grootvader lachend —, maar Marianne wist het al. 'O, je bedoelt Charles Meerburg, de pianist? Maar hoe verzin je 't om ons zo bij de haren bij elkaar te slepen?'

'Ik heb het niet zelf verzonnen. Maar bij ons in de klas zit een dochtertje van meneer Meerburg. Tilly, een vreselijk nest! En die begon daar vanmiddag in de pauze te beweren, dat haar vader beroemder is dan jij! Hoe vind je nu zo iets?'

'Idioot!...' besliste Jaap, 'hoe kan zo'n meneer Meerburg nu beroemder zijn dan Moek. Moek is vreselijk beroemd!'

'Wat een nonsens...' lachte Marianne.

'Ik dacht dat jullie in de pauze alleen over vrijertjes spraken...'

'Foei, grootvader... maak haar maar niet erger dan ze al is!'

'Maar nu moetjullie verder horen! Toen hebben we een stemming gehouden...'

Harry schaterde, Jaap lachte luidkeels mee.

'Niet zo hard lachen vent, straks hoestje weer...'

'Wie kreeg de meeste stemmen, Frans?' vroeg Harry.

'Moek!'

'Bravo!' klapte grootvader, en Jaap, opgewonden, wipte in zijn stoel op en neer.

'Ik wist niet dat die jongedames zo precies op de hoogte waren,' prees Harry.

'Op de hoogte? O neen,... maar iedereen vindt Til Meerburg zó'n akelig nest, dat ze allemaal op Moek hebben gestemd. Let van Dam zei tegen Til: 'jouw vader is een stijve houten Klaas, die niemand groet,' en tegen mij zei ze: 'jouw moeder is een vriendelijk mens' en toen stemde ze op Moek!'

'Dus nu is Moek de allerberoemdste!'jubelde Jaap.

'Een beetje rustig, vent!' maande Harry weer.

Na het eten gingen Harry en zijn vader een sigaar roken in het atelier; grootvader sliep daar dan ook een uurtje en Harry las het avondblad. Marianne hielp Dien afnemen en bleef daarna met de twee kinderen. Jaap, moe van de opwinding aan tafel, geeuwde dat hem het nat uit de ogen liep - na elke geeuw schoot hij in een nerveuze lach, zodat Fransje, gehinderd in het lezen, tenslotte driftig uitbarstte:

172