'Ja, je weet soms niet of je lachen of je ergeren moet of, misschien, nog meelij hebben met het mens... neen, zo iets moest jou in je jonge jaren beschoren zijn geweest!'
'Och vader...' zei Harry peinzend, 'daar kom ik óók al meer en meer van terug. Indertijd op de academie, toen er ook zo eens over reizen en mooie dingen kopen werd gesproken en dat een artiest dat allemaal nodig heeft... en dat hij er dus recht op heeft... toen zei een van de leraren ineens... 'k weet niet meer wie het was... "Als je tussen Amsterdam en Ouderkerk niet genoeg moois ziet om er je hele leven op te teren, dan hoefje ook niet te reizen en ook geen mooie dingen te kopen"...'
'Kant zegt feitelijk hetzelfde,' kwam Marianne, 'hij zegt dat niemand meer van de wereld kan ervaren dan hij door het dakvenster van zijn zolder ziet... Dat geestverruimende reizen... ik heb er nooit veel van geloofd...'
'Die uitspraak van Oscar Wilde... hoe was dat ook weer? "Als een man een gentleman is, dan weet hij alles wat hij nodig heeft vanzelf... en als hij het niet is, dan is alles wat hij leert verkeerd voor hem." Ik geloof dat je dat eigenlijk overal kunt toepassen...'
'Verkeerd is misschien wat sterk, jongen,' lachte grootvader.
'En u zegt zelf, dat die nicht Agnes zoveel pretenties heeft en zo op iedereen neerziet! Omdat ze zich verbeeldt dat ze door al dat rondtollen over de wereld, door al die "sightseeing" en foto's-koperij een "ontwikkelde vrouw" geworden is.'
'Handen vol geld weggesmeten... en wat heeft ze ervan overgehouden, als je zo eens met haar over haar reizen praat? Herinneringen aan slechte koffie, weggeraakte koffers, afzetters en ruzie...'
'En een hoop vreemde postzegels!' riep Jaap ineens vol vuur.
'Daar zegje zo wat, compagnon!'
'Dus je ziet het, Frans, in rijk zijn zit het ook al niet,' lachte Harry.
'Dan wil ik beroemd worden! Moek... wie is beroemder... jij of meneer Meerburg?'
'Hoe kom je daar nu ineens weer bij, malle meid? En wie is meneer Meerburg?'
171