Uit het leven van een denkende vrouw

Titel
Uit het leven van een denkende vrouw

Jaar
1920

Druk
1985

Overig
herdr 1985

Pagina's
181



waar er zoveel al leergeld hebben betaald. Het brandde mij op de lippen om hem te vertellen wat Terp altijd zegt over de drie manieren om er een erfenis door te lappen: vrouwen, spel, of een weekblad...'

'Aan de eerste twee zal hij zich niet bezondigen...'

'Nu hij zijn dikke weduwe heeft...'

Ze sprak en lachte, maar lusteloos, en zonder haar gesloten ogen op te slaan en zonder zich te roeren in de diepe zachte stoel, die haar koesterend omvat en gevangen hield. Harry liep, op zijn zachte sloffen, opgewekt-pratend de kamer heen en weer, waar alles bruin en brons en geel en warm en donzig was in winters morgenlicht. Zijn tengere witte vingers schikten de kale, zwarte, prunus-twijgjes, die van onder op uitbloeiend, nu alleen nog heel boven aan de topjes enkele teer-groene wimpeltjes tussen schaarse roze knopjes droegen, broos en schier onwezenlijk als een kunstmatige versiering, met tedere omzichtigheid in het water van de hoge fijn-kristallen kelk, zachtiriserend en parelend rondom tegen de gladde wand en hij neuriede nauw-hoorbaar voor zich uit. Even keek Marianne uit half-ge-opende ogen, waar hij was, wat hij deed, dat zijn praten ineens zweeg, dat ze zijn stap niet meer hoorde; bemerkend dat hij niet naar haar keek, bleef ze even naar hem kijken en om haar mond groefden, zonder dat ze het wist, de rimpels zich dieper, ze keerde het hoofd weer af, sloot opnieuw de ogen en hoorde ineens zichzelf zuchten.

Dadelijk stond Harry over haar stoel gebogen.

'Wat is er, Jannie, kind, dat je zo moet zuchten? Ben je zo moe? Heb je slecht geslapen? Of is er weer wat geweest met Lien of Mien of hoe dat nieuwe monster heet?'

Ze antwoordde niet, bedwong een ongeduldig gebaar door haar handen vaster om de ruigbeklede stoelleuningen te klemmen. Altijd die mannen-pose van meidennamen en winkeliersnamen niet te kunnen onthouden, dat malle, kinderachtige pralen met mannelijke ongeschiktheid door mannelijke superioriteit. Een vrouw moest altijd weten hoe de meid heette en opletten dat de meid deed wat ze doen moest en weten hoe de winkeliers heetten en controleren of ze gaven wat ze geven

136

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt met OCR (Optical Character Recognition).
Deze techniek levert geen 100% correct resultaat op. Dat betekent dat er onjuiste tekens in de tekst kunnen voorkomen.


Weergave
Afbeelding / Tekst (OCR)

Alle boeken in deze digitale bibliotheek kunt u gratis lezen of downloaden. Met een vrijwillige donatie helpt u ons met het in stand houden en verder uitbreiden van de bibliotheek. Klik hier als u een bijdrage wilt overmaken.