Uit het leven van een denkende vrouw

Van der Willigen... En wanneer ze dan horen zeggen "christendom boven Griekendom"... dan vertalen ze dat in "Wij boven hen!" Wij meer dan... Socrates... godbetert! Dat weet u net zo goed als ik... En die het tegen ze zegt, die weet het ook, die moet het weten... En dat weet u óók net zo goed als ik!'

'Ja, dat zegt u nu wel, dat ik dat allemaal net zo goed weet als u... maar dat zoudt u toch eerst nog eens moeten aantonen! Ik weet de dingen gewoonlijk niet zo gauw... en daarbij gaat u af op een couranten-verslag...'

'Als ik op datzelfde verslag... u hebt het daareven "buitengewoon goed" genoemd... was afgegaan om de man te prijzen, zoudt u er dan iets tegen hebben gehad?'

'Dat weet ik niet... daar kan ik niet ineens op antwoorden... U doet van die vragen...'

Kotting verschoof even op zijn stoel en kuchte.

Ze nam een teug uit haar glas, haar mond en keel voelden als verdroogd, haar hart klopte dof en zwaar, een nevel schemerde om haar ogen; het onwezenlijke, het onwaarachtige, de leven-bedervende Leugen, scheen verstikkend rond te waren in de lucht, welke ze ademde, haar toe te grijnzen van de gezichten rondom, die ze even tevoren zo gemoedelijk en vriendelijk had gezien; een wanhoop, levens-zatheid greep haar nijpende beet en ineens weer hoorde ze de woorden, de sombere formule van die wanhoop, die levens-zatheid... 'Rather than live where such things can be, let me die...'

'Neemt u nog wat appelmoes, mevrouw!' Mijs schoof haar het schaaltje toe, ze zag zijn open blik tot haar opgeheven, en even laafden zich haar brandende ogen aan zijn zacht gezicht, de argeloos-verlokkende jongensmond, het voorhoofd, dat glad en koel moest aanvoelen onder een gloeiende wang.

'Ja graag, ze is zo fris, zo heerlijk...' Dan lachte ze, iets dat van diep in haar naar voren was gesprongen, scheen tot zijn plaats weer in te keren; en ze voelde een plotselinge behoefte vriendelijk, goedmoedig te zijn, de verbroken vrede te herstellen.

'We zouden het al gauw met elkaar aan de stok krijgen! En u zou het me misschien lelijk betaald zetten!'

'Hoezo betaald zetten?...'

128